دوورکەوتنەوە

تۆ چوویە وڵاتێ کە نەبینم ئەسەری تۆ
دوور کەوتی لە من تاکوو نەبیسم خەبەری تۆ
ئەی نووری دڵ و قووەتی ئەژنۆم، بە سەری تۆ!
ڕۆحم وەکوو پەروانە گەڕا دەوروبەری تۆ
ئەو حاڵەت و هۆش و هونەرەی ئەودەمە من بووم
ئێستێ نییە تاقی، هەموو قوربانی سەری تۆ
دڵ هەر وەکوو عەوداڵە لە دووت، تاڵە ژیانی
چاوم وەکوو ئاوپاشە لە ڕێگە و گوزەری تۆ
ڕەحمێ بکە بەم ڕیشە سپی و چاوە پڕئاوە
نەتزانی لە دڵ حەستەمە ئاخر سەفەری تۆ؟
ئەی من بە فیدای ڕۆیین و کۆچ و سەفەرت بم!
چت کردبوو ئاخر کە وەها دەربەدەری تۆ؟
هەستە، وەرەوە گیانە، وەباڵت بە ملی من
وەستۆ دەگرم شەرتە هەموو خێر وشەڕی تۆ!
ژێدەر: سەید کامیل ئیمامی (ئاوات)

To çûye wilatê ke nebînim eserî to
Dûr kewtî le min takû nebîsim xeberî to
Ey nûrî dil û quwetî ejnom, be serî to!
Rohim wekû perwane gera dewruberî to
Ew halet û hoş û hunerey ewdeme min bûm
Êstê nîye taqî, hemû qurbanî serî to
Dil her wekû ’ewdale le dût, tale jyanî
Çawim wekû awpaşe le rêge û guzerî to
Rehmê bike bem rîşe sipî û çawe pir’awe
Netzanî le dil hesteme axir seferî to?
Ey min be fîday royîn û koç û seferit bim!
Çit kirdibû axir ke weha derbederî to?
Heste, werewe gyane, webalit be milî min
Westo degirim şerte hemû xêr wişerî to!
Jêder: seyd kamîl îmamî (awat)