گوڵ و پاییز

تۆ فریشتەی بەهارێ بووی منیش نەغمەی گەڵاڕێزان
چاک ئەزانم کە گوڵ نابێت بەهاودەمی وەرزی خەزان
ئەی بۆ هاتی وەکوو خۆری چاوبەنازی لای ئێوارە
کە ئەتزانی لەسەر کۆچێ ئۆقرە ناگری لەم هەوارە
تۆ لە خەونی منا نەبووی کەچی هاتیە ناو چاومەوە
وەکو گڕی شەرابی سوور ڕژایتە نێو هەناومەوە

بۆ کوێ ئەڕۆم نیگاکانت لە ناو چاوما لە دڵمایە
ئەو ڕۆژانەی بێ تۆ هەمن زۆرجار خۆریان لێ هەڵنایە
من پەنجەرەی ژوورەکەشم باوەش بۆ با ناکاتەوە
هەر تەنیایی دەستم ئەگرێ و بەرەو لای خۆی ئەمباتەوە
دڵم وەکوو ئاوێنەیێک خەمێکی لێڵ دایپۆشیوە
عومرم وەکوو تاکە دارێک تا دوا گەڵای هەڵوەریوە

To firîştey beharê bûy minîş nexmey gelarêzan
Çak ezanim ke gul nabêt behawdemî werzî xezan
Ey bo hatî wekû xorî çawbenazî lay êware
Ke etzanî leser koçê oqre nagrî lem heware
To le xewnî mina nebûy keçî hatye naw çawmewe
Weku girî şerabî sûr rijayte nêw henawmewe

Bo kwê erom nîgakanit le naw çawma le dilmaye
Ew rojaney bê to hemin zorcar xoryan lê helnaye
Min pencerey jûrekeşim baweş bo ba nakatewe
Her tenyayî destim egrêw berew lay xoy embatewe
Dilim wekû awêneyêk xemêkî lêl daypoşîwe
’umirim wekû take darêk ta dwa gelay helwerîwe